 |
# taz.de -- Kaygan zemin üzerinde: „Hype“ sona erince |
|
|
|
> Türkiye'deki otoriterleşme, Almanya'nın gündeminden düşüyor. Bu durum, |
|
> darbeden sonra buraya gelmiş insanların hayatları için ne anlama geliyor? |
|
|
 |
Bild: Müzisyen Ahmet Tirgil: “Buradaki hayatımın, bir memurun mührüne ba… |
|
|
|
Kimileri siyasi baskılar ve soruşturmalar, kimileri ise hayatını orada |
|
istediği biçimde sürdüremeyeceğini düşündüğü için Türkiye’den ay… |
|
Temmuz 2016’da ilan edilen OHAL’den sonra gelenler, o dönem Almanya’da �… |
|
bir ilgi ile karşılandı ve “diktatörlükten kaçan nitelikli ve beyaz yak… |
|
yeni bir göç dalgası olarak nitelendirildiler. |
|
|
|
Aradan geçen dört yılda Türkiye’deki durum değişmedi. Ancak Alman kamuo… |
|
ve kurumlarının gelenlere gösterdiği özel ilgi, zamanla sönümlendi. |
|
Türkiye'deki gelişmeler Almanya'daki gazete manşetlerinde daha az yer |
|
bulurken, akademi ve sivil toplum kuruluşları tarafından sağlanan fonlar da |
|
azaldı. Almanya’daki seçenekler azalırken, Federal Göçmen ve Mülteciler |
|
Dairesi'nin verileri, iltica başvurularının giderek arttığını gösteriyo… |
|
Türkiyeli göçmen toplulukların kurduğu mevcut dayanışma ağları ise yeni |
|
gelenler için belirleyici durumda. |
|
|
|
## „Ortaklaşma prensipi yerine ‚insani yardım‘“ |
|
|
|
Antropolog K. Zeynep Sarıaslan, Almanya'da yaşadığı süre içerisinde, |
|
sürgünde yaşayan gazetecilerle çeşitli görüşmeler yaptı. Bu görüşme… |
|
darbe girişimi sonrası gelenlerin Alman kurumlarıyla kurduğu ilişkileri |
|
gözlemleyen Sarıaslan, sunulan yardımların, yapısal bir ortaklaşma |
|
perspektifinden çok geçici bir „insani yardım“ mantığı üzerine kurulu |
|
olduğunu belirtiyor: „Bu durum politik sorunları kişisel mağduriyet |
|
hikayelerine indirgeyip depolitize ediyor.“ |
|
|
|
Sarıaslan, kurumların kendisine duyduğu ilginin, Türkiye’nin gündemde |
|
olduğu dönemle sınırlı olduğunu söyleyen Sarıaslan, çalışmalarını … |
|
ettirmek için fon bulamadığından önümüzdeki ay Türkiye’ye dönecek: |
|
“Akademisyenlerin benim çalışmama olan ilgisi, onlara Türkiye’deki |
|
otoriterleşme ile ilgili anlattığım hikayelere yoğunlaşmıştı. Aslolan … |
|
bir akademisyen olarak niteliklerim değil de onların o dönemki ilgisi mi |
|
diye düşünüyor ve kendimden şüphe ediyordum.“ |
|
|
|
Göçmen olmanın verdiği tedirginlik hissinin daimi bir anksiyete yarattığ�… |
|
söyleyen Sarıaslan, akademik değerlendirme süreçlerinde göçmenlik |
|
deneyiminin dikkate alınmasının „meşru bir talep olarak dile |
|
getirilebilmesi gerektiğini“ düşünüyor. |
|
|
|
## „Ne yaparsam yapayım bir memurun bir mührüne bağlıyım“ |
|
|
|
Dersim’deki hayatını bırakıp 2017 yılında Almanya’ya yerleşen müzis… |
|
Ahmet Tirgil üç yılı aşkın süredir Berlin’de yaşıyor. Türkiyeli ba�… |
|
müzisyenden kiraladığı bir evde eşi ve çocuğuyla beraber hayatını |
|
sürdürüyor. Kreuzberg’de eski kuşak göçmen işçiler ve siyasi mülteci… |
|
tarafından kurulan Omayra Kültür Merkezi’nde müzik dersleri veren ve |
|
çeşitli müzik projelerinde çalışan Tirgil'in Almanya'daki hayatı, kaygan |
|
bir zemin üzerine kurulu: “Hiçbir şeyi oluruna bırakma lüksüm yok. Bura… |
|
durabilmek için sürekli çalışmak ve bunu belgelemek zorundayım.“ |
|
|
|
Ahmet Tirgil, burada gündelik hayatın sunduğu düzen ve güvenlikten memnun |
|
olduğunu, çocuğunun burada büyümesini istediğini söylüyor. Ancak mesele |
|
buraya dair kalıcı adımlar atmaya gelince kafasında bir gölge beliriyor: |
|
“Ne yaparsam yapayım buradaki hayatımın, Yabancılar Dairesi’ndeki bir |
|
memurun bir mührüne bağlı olduğunun farkındayım.“ Tirgil, Almanya ne k… |
|
güvenli olursa olsun kendisini dayanışma içinde hissettiren şeyin Türkiye… |
|
göçmenler arasındaki ilişki ağları olduğunu belirtiyor. |
|
|
|
## „Almanya göç toplumu olduğunun farkında değil“ |
|
|
|
Barış İmzacısı olduğu için hakkında birden çok soruşturma açılan Ha… |
|
Başköy, bir yıl önce Berlin’e geldiğinde, burada bulunan Türkiyeli |
|
akademisyenlerin gösterdiği dayanışma sayesinde bir çok sorunun üstesinden |
|
geldiğini söylüyor. Potsdam Üniversitesi’nde doktorasını yapan Hazel |
|
Başköy, “yerinden edilme“ ve “dayanışma ekonomileri“ üzerine çal�… |
|
yürütüyor. Kendisinden önce gelenlerin sunduğu dayanışmanın „kendisini |
|
yaşattığını“ ifade eden Başköy, “Hem bir kadın hem de doktora öğr… |
|
olarak tanık olduğum göç hikayeleriyle ve kişisel deneyimimle, çoğu zaman |
|
teorik olarak tartıştığım kavramlara neredeyse dokundum.“ ifadelerini |
|
kullanıyor. |
|
|
|
Başköy, etrafındaki göçmenler sayesinde bir “mahalle“ duygusu hissetti… |
|
belirtse de, hayatını burada sürdüreceği fikrine alışmanın kolay olmad�… |
|
söylüyor. Aklı hala Türkiye'deyken Almanya'yı benimsemekte zorlandığını |
|
belirten Başköy, buraya yerleştiğini hissettirecek adımları atmaktan |
|
kaçındığını anlatıyor: “Almanca tek bir kelime öğrenmemek için dire… |
|
ihtiyaç olan bir eşyayı almayı ısrarla reddetmek... Bu bir inatlaşma hali; |
|
sırtını hiç yaslayamamış, sandalyenin hep ucunda kalmış bir varlık gib… |
|
|
|
Almanya'ya gazeteci, akademisyen ya da sanatçı olarak gelen insanların |
|
buradaki kurumlarla ya da meslektaşlarıyla henüz eşitler arası ortak bir |
|
zeminde buluştuğunu söylemek kolay değil. Nüfusun dörtte birinin göçmen |
|
kökenli olduğu bir ülke söz konusu olunca, buradaki kurumların da bunda |
|
payı var. Türkiye'ye dönme hazırlıkları yapan Zeynep Sarıaslan’a göre |
|
kurumlarda yapısal bir çoğulculuk perspektifi bulunmuyor: “Almanya göç |
|
toplumu olduğunun farkında değil. Kurumlar ise bir göç toplumunun |
|
gerektirdiği ulus-ötesi bir yaklaşıma açık da değil, hazır da.“ |
|
|
|
27 Jul 2020 |
|
|
|
## AUTOREN |
|
|
 |
Eren Paydaş |
|
|
|
## TAGS |
|
|
|
taz.gazete |
|
Toplum |
|
taz.gazete |
|
|
|
## ARTIKEL ZUM THEMA |
